Rajoni ynë gjeopolitik, me vështirësitë dhe krizat e veta, të shkaktuara nga shndrrimet demokratike të periudhës kalimtare apo të tranzicionit, përballet me tri barrë strategjike që duhen mbartur paralelisht. Këto janë: e para - modernizimi ekonomiko-shoqëror; e dyta - demokratizimi konsekuent, pra vendosja e shtetit juridik dhe, e treta, - e pandarë nga dy të parat, - është ritrajtimi i problemit kombëtar në nivelin që kërkon mijëvjetshi i tretë.
Duhet thënë se në fund të shekullit XX u shfaqën
njëheresh dy prirje të ndërlidhura. Fjala është, nga njëra anë për procesin e
globalizimit në evolucion të plotë dhe, nga ana tjetër, për atë të diferencimit
të theksuar. Jemi dëshmitarë dhe pjesëmarrës në një proces që veçorizohet
ndjeshëm nga kërkimi i identitetit kombëtar-etnik, dukuri kjo, që nuk është
hasur vetëm në Evropën Qëndrore e Lindore, por edhe në atë Perëndimore gjatë
integrimit evropian. Mjaft të kujtojmë debatet e nxehta dhe konfliktet që
lidhen me Maastrihtin.