Revista Haemus: I dashur Migjen Kelmendi. Mass-mediat shqiptare janë plot intervista dhe rrëfime e kjo mbase është një pasqyrim i natyrshëm i ndryshimeve që po ndodhin apo që duhet të ndodhin në vetëdijën e lexuesve. Mendoni se ndryshimet e mësipërme janë reale? Çfarë përqindje e këtyre rrëfimeve ka çiltërsi dhe vlerë?
Migjen Kelmendi: E kam nji bindje se distanca e
nevojshme për me i pa fenomenet e gjanat që i ndodhën shoqnisë shqiptare në
shekullin e shkuem, me gjasë asht mbërri, andaj edhe kjo nevojë me folë... me
folë... me folë... Na n’Kosovë kishim me thanë: me e qitë t’keqtit! Nji mënyrë
e purifikimit të shpirtit, mbamendjes, kujtesës. Mediat ta krijojnë përshtypjen
e kanapesë së psikoanalistit. E shoqnia shqiptare si nji paciente e ndeme në
kanapen e Frojdit! Por, s’ka formë ma të mirë se me mjegullue e me hutue
opinionin poashtu tue folë... folë... folë... Kjo kakofoni zanash, piskamash e
argumentesh gjysëm të vërtetë ja të rremë, e ka të njajtin efekt.